بدهکارم

به چشـــم های آســــمان بدهـــــکارمــ ،که وقـــــت شــــادی ز ُل زدمـــ به چشـــم های زمیــن وقـــدمهــــایمـــ را ...قــــدمهــــایتــــــ را شمـُـــردمـــ ...

به چشـــم های بــــــاران بدهـــــکارمــ ،که وقـــــت باریـــــدنش ذوق کــــودکــــانه امــ را هــــدیه بردم برایـــشو نپـُــــرسیدمــ از شــــرمـــ ِ کـُـدام گنـــــاه مــــی بارد ...

به چشـــــم های درخـــت ِ پـُـشت ِ پنجــــره مان بدهــــکارمــ ،که هــــر بار دلــــمــ تــَـنگ ِ غـُــصه ها بــــودرو به چشـــمـــ هـــایش…نشــــستمـــ و گـُـفتمــ و بـــاریدمبی آنـــکه ببـــینمـــش ...

به چشــمــ های پیـــرزن ِ همســـایه مان بدهــــکارمــ ،که هـــر بار از ســـر ِ خســــتگی و بی حوصـــــلگیقـَـــدَمــ هایم را تـُـند کــــردم،
تا نکـــند جمـــله هایش بیشــــتر از یـــک احوالـــپرسی ســـاده ادامــــه پیـــدا کـُـند…

به چشــــمـــ های تـــــ ــــــو بدهــــکارمــ ، که یــــادمــ مــــی رود روزهـــای خــوب رارج به رج ببـــافم به خــط چشـــمـــ هایمـــ ،که نکنـــد رشتــــه ی دوســــتی مـــان از دســــت در بـــرود و ...به چشــــمــــ های تــــ ـــــو از همــــه بیشـــتر بدهـــــکارمـــ