روانشناسی بالینی

روانشناسان میتوانند در مورد تشخیص، درمان و بازآموزی افراد نیز عهدهدار مسئولیت گردند؛ اگر چه در اغلب این موارد، روانشناسان بعنوان عضوی از یک تیم شامل : روانپزشک، پرستار و مددکار اجتماعی کار خواهندکرد ولی آموزش تخصصی آنها باید به گونهای باشد که بتوانند بخش زیادی از مسئولیتها را به تنهایی برعهده گیرند. اهم این قبیل مسئوولیتها عبارتاند از: تشخیص ناهنجاریهای رفتاری، درمان فردی و گروهی، مشاوره و راهنمایی و بازآموزی .با دارا بودن مدرک کارشناسی ارشد در گرایش های بالینی، عمومی و بالینی کودک و نوجوان، فرد می تواند:

- پس از احراز شرایط لازم (ازجمله 800 ساعت کارآموزی در مراکز دارای مجوز رسمی، تاییدیه از اساتید رشته و ...) و دریافت مجوز از سازمان نظام روانشناسی اقدام به تاسیس کلینیک مشاوره بنماید.

- به عنوان کارشناس این رشته در مراکز دولتی نظیر بهزیستی- شهرداری- نیروی انتظامی- سازمان زندان ها- کانون اصلاح و تربیت و ... در قسمت مربوطه جذب به کار شود.

- در واحدهای کوچک دانشگاه آزاد و یا دوره های فراگیر و یا موسسات آموزش عالی آزاد به عنوان مدرس فعالیت کند.

- در آموزش و پرورش به عنوان معلم و یا دبیر در دروس مربوطه و یا به عنوان مشاور مدرسه جذب به کار شود.

- با اخذ مجوز از سازمان بهزیستی اقدام به تاسیس مهد کودک نماید.

- با اخذ مجوز از سازمان بهزیستی اقدام به تاسیس سرای سالمندان نماید.

- در کلینیک های درمان اعتیاد به عنوان روانشناس مشغول به کار شوند (اشتغال در این مراکز مستلزم تحصیل در گرایش روانشناسی بالینی است و دارا بودن مدرک کارشناسی این گرایش کافی است).

- در کلینیک های مشاوره ای به کارهای درمانی بپردازد

- با روانپزشکان در کلینیک های خصوصی ایشان همکاری کند (البته روانپزشکان مایل به همکاری با کارشناسان ارشد در گرایش های بالینی و خانواده درمانی هستند).

- در کلینیک های مشاوره و روان درمانی کودک به کارهای درمانی مثل بازی درمانی و ... بپردازد (در این مراکز تاکید بیشتر روی کارشناسان ارشد با گرایش بالینی کودک و نوجوان و بالینی است).

- - , .